ตอนที่ 4 ลาวี่ทาสผู้น่ารัก

  หลังจากที่ตกลงกับอีตาคุณชายเรื่องงานที่ฉันจะต้องทำตลอดเวลา 1 เดือน ที่รับปากกับเขาเพียงแค่ต้องการให้โรอาเป็นแฟนฉันหลอกๆ วันนี้ฉันและโรอา ต้องไปยังร้านที่พี่ทาโร่นัดไว้ ( คนที่ทำให้ฉันต้องกลายมาเป็นทาส )  ตอนนี้ฉันกับโรอาใส่เสื้อคู่รักสีหวานแหววเพื่อแสดงว่าเป็นคนรักกัน เดินจับมือกันมาตลอดทางที่เดินเข้าร้านอาการ สไตล์ญี่ปุ่น ฝาผนังร้านตกแต่งด้วยดอกซากุระปลอบ มีภาพภูเขาไฟฟูจิ ประกอบกับเครื่องเล่นเพลงแบบคลาสสิก บรรยากาศในร้านดูๆไปก็เหมาะกับคู่รักเลย ( คู่รักกำมะลอค่ะคุณนางเอก ) ตอนนี้ฉันกับโรอามาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องที่มีม่านมู่ลี่กั้นไว้ เจอกับผู้ชายคนนึงที่หันหลังให้ดูจากข้างหลังก็คงจะหล่อและหน้าตาดีมาก หุ่นของเขาใกล้เคียงกับผู้ชายในความทรงจำอันเลวร้าย แต่ชั่งเถอะเรื่องมันผ่านมาแล้ว พี่ทาโร่ค่ะ ฉํนเอ่ยทักทายพี่ทาโร่ก่อนลากอีตาคุณชายไปนั่งข้างๆเพื่อความสมจริง แล้วก็กำลังลุ้นอยู่กับหน้าตาของพี่ทาโร่ว่าจะหล่อขนาดไหน ลุ้นๆๆๆ ในที่สุดพี่เขาก็หันมา ฉันเบิกตากว้างเมื่อพบว่าพี่ทาโร่ คือ กาซิค แฟนเก่าของฉันที่มอบแผลในใจไว้กับฉัน ฉันแทบอยากจะหยิบมือปลอกผลไม้กระโดดแทงคอ กาซิคให้ตายซะจริง แต่ก็ทำไม่ได้ ในเมื่ออยากเจอฉันนักก็จะจัดให้ ฉันรีบดึงคอของโรอา แล้วจ้องมองเขาอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะประทับจูบที่แสนหวานให้เขาเป็นเจ้าของเราสองคนจูบกันเนิ่นนาน จนได้ยินเสียงของใครบางคนพูดขึ้นขัดเหมือนกำลังจะกลั้นใจตาย ฉํนจึงถอนริมฝีปากออก ก่อนจะจ้องมองไปยังปลายเสียง อ้าวกาซิค ไม่เจอกันซะนาน สบายดีน่ะ
แกล้งพูโประชดใส่ เพราะเมื่อวานเขาเพิ่งเอาดอกกุหลาบสีขาวมาให้ฉันเอง
ทำไมเทอถึงทำแบบนี้ ลาวี่ ฉันขอโทษ เรากลับมาเป็ฯเหมือนเดิม เถอะ ข้อร้องแหละ เรื่องทุกอย่างฉันอธิบายได้ กาซิคพูดขึ้นพร้อมกับน้ำตาของลูกผู้ชาย เป็นครั้งแรกที่ฉันรู็สึกว่าตัวเองกำลังทำผิด แววตาของกาซิคเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ตอนนี้น้ำตาของฉันเริ่มจะไหลตามเพราะความสงสารจับใจ ทำไมทั้งที่ฉันควรจะเกลียดเขาทำไม ทำไมกัน โรอายื่นมือมาจับมือฉันไว้ เหมือนเป็นนัยๆว่าเทอจะมีฉันอยู่เคียงข้างเสมอ ก่อนที่เขาจะพูดบางอย่างออกไปที่ทำให้หัวใจฉันเต้นแรง ขอโทษน่ะคระบ พอดีว่าตอนนี่ลาวี่คือแฟนของผม และผมก็จะดูฉลแฟนของผมเป็นอย่างดี และที่สำคัญเทอดวงใจของผม ผมไม่มีวันให้ใครมาทำร้ายดวงใจของผมแน่นอน ขอตัวก่อนน่ะครับ โรอาลากมือฉํนออกมาจากห้องก่อนจะได้ยินเสียงเหมือนแก้วแตก แล้วก็มีเสียงของกาซิคร้อมคลุ้มคลั่งเหมือนคนที่สูญเสียของรักไป ฉันทำผิดมั้ยโรอา ฉันถามโรอาด้วยน้ำเสียงของคนที่กำลังสับสน
ยัยบ๊องเทอไม่ผิดหรอก เลิกเศร้าได้แล้วเพราะต่อไปนี้เทอคือทาสของฉัน โรอาตอบ
ทำไมอีตาโรอาถึงเปลี่ยนโหมดอารมณ์ได้เร็วจังน่ะ สรุปคือฉันต้องเป็นทาสของเขาใช่มั้ย ถึงปากจะพูดไปด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจของฉํนคิดถึงเพียงแต่เรื่องของกาซิค ทั้งๆที่เขาทำฉันเจ็บปวดขนาดนี้ทำไมฉันถึงไม่ลืมเขาน่ะ
ฉันเศร้าได้ไม่นานอีตาโรอาก็นำสมุดโน๊ตเล่มนึงมาให้ฉันด้านหน้าเขียนว่า กฎของทาส
ยินดีต้อนรับทาสผู้ซื่อสัตย์
กฎของทาสมีทั้งหมด 3 ข้อ
1.ทาสไม่มีสิทธิ์บ่นหรือน้อยไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้น
2.ทาสต้องคอยเอาใจเจ้านายในทุกกรณีห้ามปฏิเสธ
3.ทาสมีทั้งหมด 10 ภารกิจทำครบ 10 เมื่อไรจะเลิกทาสทันที

ภารกิจแรกของการเป็นทาสคือ ทำอาหารให้เจ้านาย
 ฉันหันไปมองโรอา แล้วทำหน้ายักษ์ใส่ อะไรจะเยอะขนาดนี้
เทอต้องทำอาหารให้ฉันกิน เพราะฉันหิว โรอาพูดพร้อมทำหน้าอ้อนใส่
ก็ได้ฉันพาโรอามาที่บ้านของฉันพร้อมกับทำอาหารที่ฉันชอบมากที่สุดคือส้มตำ เพียงแค่โรอาได้ยินแค่ว่าส้มตำเขาก็น้ำลายไหลออกจากปากแล้ว ยิ่งพูดยิ่งอยากกิน  
ผ่านไป 1 ชั่วโมงฉันกับโรอาก็หมดสภาพเพราะส้มตำปลาร้า อร่อยจังเลยโรอาพูดพร้อมยกนิ้วชูให้ฉัน
แค่นี้ก็ผ่านภารกิจแล้วใช่มั้ย ฉันถามโรอา เขาตอบเหมือนรายการทีวีที่ฉันเคยดูเมื่อไม่นานมานี้ 3 ผ่านเลยครับเชิญคุณไปพบกับภารกิจต่อไป

โปรดติมตามต่อนที่ 5 ในชื่อตอนโลกสีชมพู