ตอนที่ 3 ที่รัก (กำมะลอ )

  

  หลังจากวางสายจากพี่ทาโร่ ฉันก็แทบอยากตายแล้วเกิดใหม่จริงๆ ทำไมชีวิตฉันถึงได้วุ่นวายขนาดนี้น่ะ นอกจากจะต้องผิดหวังเพราะพี่เดวาที่มีแฟนแล้ว ต้องมาเจอกับอีตาคุณชายสับปะรดอีก นอกจากนี้ดันโกหกพี่ทาโร่ว่ามีแฟนแล้ว โชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับฉันอยู่น่ะ
โปรดเถอะฟ้าถ้าไม่ส่งมาให้เทอมีใจ ก็บอกกันสักคำเป็นไร เสียงเพลงจากร้านกาแฟที่ฉันกำลังเดินผ่านชั่งเปิดได้ตรงโหมดอารมณ์ฉันซะเหลือเกิน เมื่อกลับมาถึงบ้านฉันก็รีบเปิดคอม เพื่อค้นหาเบอร์มือถือของอีตาคุณชาย ในเว็บเพจคนรักโรอา นี่ฉันลืมบอกไปใช่มั้ยว่าหลังจากโรอามาเรียนที่โรงเรียนของฉันได้ไม่นานก็มีพวกสาวแท้สาวเทียม ที่ปลื้มนายโรอามากๆถึงขนาดสร้างเพจคนรักโรอา ในนี้จะมีข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวโรอา ก็ไม่รู้เหมื อนกันว่าเอาข้อมูลมาจากไหนกัน ชั่งสรรหาจริงเชียว
  เทพขจร ดาร์เบล
ชื่อเล่น : โรอา
สถานะ: โสด 
ส่วนสูง : 187 น้ำหนัก: 60
เป็นลูกครึ่ง ไทย- แคนนาดา
ชอบสี แดง เกลียด สีม่วง
ชอบกินส้มตำปลาร้าและราดหน้า ( ฉันก็ว่าทำไมอีตานี่ถึงทนกลิ่นปลาร้าได้ )
สเป็คผู้หญิง : ขาว สวย เอาใจเก่ง ไม่ขี้บ่น ลีลาดี (หมายถึงชอบเต้นลีลาศใช่ป่ะ )
กิจกรรมยามว่าง : กีฬาในร่มทุกชนิด
คติพจน์ประจำใจ : ผู้หญิงที่มีเจ้าของ คือของหวานแสนอร่อย
แล้วก็อีกมากมาย XXXXX
  ในที่สุดฉันก็ได้เบอร์อีตาคุณชายนั้นมาหลังจากต้องทนอ่านข้อมูลอีตาคุณชายแบบผ่านๆ (นี่ขนาดผ่านๆน่ะคุณนางเอก ) อีตาคุณชายดูๆไปก็เจ้าชู้ไม่เบาน่ะ แล้วดูข้อมูลแต่หละอย่าง
 ไม่รอช้าหยิบโทรศัพท์มากดเบอร์ของอีตาคุณชาย 0874177xxx
รอสายไม่นานก็มีเสียงของผู้หญิงดังขึ้น
(สวัสดีค่ะ )
สวัสดีค่ะ ขอสายโรอาหน่อยค่ะ
(โรอากำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ รอสายสักครู่น่ะค่ะ )
เมื่อได้ยินว่าโรอากำลังอาบน้ำอยู่ ภาพของถุงยางกลิ่นเลมอลเรืองแสงก็ลอยขึ้นมาจากความคิดของฉัน
แล้วยังมีผู้หญฺงมารับสายอีก แน่นอนว่าคงไม่ใช่ญาติพี่น้องแน่ๆ เพราะในเพจบอกไว้ว่า โรอามีพี่ชายอยู่คนนึงที่พลัดพลากจากกัน แล้วที่โรอามาเมืองไทยส่วนนึงก็เพื่อมาตามหาพี่ชาย มาคนเดียว สถานะโสด
พอย้อนนึกไปถึงกิจกรรมยามว่าง ฉันขนลุกซู่ขึ้นมา แต่คงต้องหยุดความคิดไว้เท่านีีหลังจากได้ยินเสียงตอบกลับจากชายที่ฉันกำลังลุกล้ำทางความคิด
( ผมโรอาครับ ) ก็ใช่น่ะสิฉันโทรหาโรอาจะให้พี่หมาก ปริญสุดหล่อมารับหรือไง นี่ฉันเองน่ะลาวี่ นายออกมาเจอฉันที่ xxx ตอนนี้ด่วน ฉันให้เวลา 15 นาที ถ้าไม่มาก็เตียมหาคนนำทัวร์ใหม่ โรอาไม่ทันได้ตอบกลับฉันก็รีบวางสาย เพราะกลัวเขาตอบปฏิเสธแล้วต้องน่าแตกอีก
15 นาทีผ่านไป โรอาก็มาถึงยังร้านกาแฟน่ารักๆๆตรงหน้าปากซอยทางเข้าบ้านฉัน
 ฉันกล่าวทักทายโรอาด้วยคำพูดที่คิดว่าน่ารักที่สุด พร้อมส่งสายตาหวานๆให้โรอา
เทอไม่สบายเหรอ โรอาตอบกลับมาทำเอาฉันแทบอยากหยุดหายใจ
ป่าวค่ะ เชิญนั่งค่ะโรอา เขาทำหน้าเหมือนแมวขี้สงสัยเลยอ่ะ
วันนี้เทอมาแปลกน่ะ ลาวี่
ป่าวน่ะฉันก็น่ารักแบบนี้ทุกวันแหละ ฉันพูดไปเพื่อให้ตัวเองดูดี แต่ก็ไม่ค่อยช่วยอะไรมาก เพราะโรอาดันรู้ทัน ซะก่อน ลาวีถึงฉันจะเพิ่งรู้จักเทอแต่ก็พอจะรู้ว่าคนอย่างเทอไม่ได้ชอบพูดหวานกับใครเท่าไรหรอก
 แย่จัง! รู้ทันเค้าด้วย ฉันตอบกลับไปพร้อมหน้าอ้อนนิดๆๆ เข้าเรื่องเลยน่ะคือ........ 
โรอามาเป็นแฟนกำมะลอฉันหน่อย
 ตอนนี้้โรอาทำท่าเงียบไป ฉันรู้สึกความสงบทั้งๆที่รอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย เดินสวนไปสวนมา เสียงเพลงก็เปิดคลอเบาๆ แต่ทำไมคนตรงหน้าฉันถึงได้เอาแต่เงียบอยู่อย่างนี้ ถ้าเขาไม่อยากเป็นแฟนฉันก็บอกกันตรงๆดิ 
   5 นาทีผ่านไปเหมือน 5 ปีของฉันในที่สุด โรอาก็ยอมเปิดปากพูด ตกลงฉันจะเป็นกำมะลอของเทอ
ฉันดีใจมากยิ้มปากกว้าง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อโรอาพูดต่อว่า ต้องการให้ฉํนทำบางอย่างเพื่อแลกเปลี่ยน
นั้นก็คือการช่วยเหลือเขาทุกอย่างเวลาที่เขาต้องการ หรือทาสนั้นเอง ถ้าฉันตกลงเขาก็ยอมช่วยฉัน
 นี่มันขอแลกเปลี่ยนที่แสนจะทรมาน แต่อย่าหวังคนอย่างลาวี่มีเหรอจะยอม

 ติดตามในตอนที่ 4 ชื่อตอน ลาวี่ทาสผู้น่ารัก