วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556

ตอนที่ 2 ความลับของคุณชายสับปะรด

     หลังจากที่เมื่อวานเจอแต่เรื่องยุ่งๆวันนี้ฉันก็เลยต้องขอพรจากพระเจ้า ก้าวเท้าซ้ายออกจากบ้าน
เพื่อเป็นการเสริมดวง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล เพราะฉันดันซวยมากกว่าเดิม เมื่อออกจากบ้านมาพบเข้ากับรถสปอร์ทหรูสีดำ กับผู้ชายใส่ชุดดูดีมีระดับ สีผมดำสนิทปลายผมซอยเพื่อให้เข้ากับรูปหน้า ดวงตาสีน้ำทะเล จมูกเข้าสันหน้าพอดี ปากชมพูอ่อน ใบหน้าคมขัดกับหน้าที่ขาวเนียน นี่ถ้าฉันเจอเขาก่อนที่ตั้งฉายาให้เขาว่าคุณชายสับปะรดฉันคงหลงรักเขาไปนานแหละ
นายรู้จักบ้านฉันได้ไง ฉันถาม
ก็ไม่เห็นยากแค่เดินเข้าไปในห้องปกครองบอกกับครูว่าอยากได้ที่อยู่ของเทอเพราะมีเรื่องสงสัย
เกียวกับโรงเรียนบางอย่างแค่นี้ฉันได้มายืนอยู่ตรงหน้าเทอไง คุณชายสับปะรดตอบด้วยสีหน้ากวนอารมณ์สุดๆ ในที่สุดฉันกับอีตาคุณชายก็ถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัย หลังจากที่อีตาคุณชายอุ้มฉันขึ้นรถมาโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว แถวยังปากสุนัขมาหาว่าฉันอ้วนอีก (ฉันออกจะหุ่นดี )  ตลอดทางที่ฉันนั่งรถมากับอีตาคุณชายตอนที่เขาแวะซื้อของฉันเผลอไปเห็นรูปของผู้หญิงคนนึงเป็นเด็กสาวน่ารัก อ่อนหวาน
ดูจากหน้าตาแล้ว คงมีจิตใจที่อ่อนโยนมากๆ พลิกมาด้านหลังมีตัวอักษรที่เขียนสั้นๆว่า
พี่โรอา.......โยมิขอโทษที่รักพี่ไม่ได้ สิ้นสุดการอ่านฉันรู้สึกว่าอีตาคุณชายคงเจอกับความรักแบบเดียวกับฉัน ฉันรู้สึกเห็นใจโรอามากแต่ยังไงก็คงน้อยกว่าฉัน ที่แท้อีตาคุณชายชื่อโรอา เคยอกหักเพราะถูกปฏิเสธจากน้องโยมิ   แต่ฉันรู้สึกว่ามือของฉันไปโดนเข้ากับอะไรบางอย่าง พอดึงออกมา
อ๊าย! ถุงยางกลิ่นเลมอลแบบเรืองแสง อีตาคุณชายโรคจิต นี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ตลอดทางฉันรู้สึกอยากออกห่างอีตาคุณชายมาก พระเจ้าเถอะโรบินต์ อีตาคุณชายเป็นพวกโรคจิตฉันไม่แปลกใจทำไมน้องสาวที่อ่อนหวานคนนั้นถึงทิ้งนายไป ทีแรกก็สงสารแต่เห็นไอนั้นแล้วสมน้ำหน้าแทน
หลังจากที่ฉันยืนบ่นคนเดียวจนมาถึงห้องเรียนก็พบกับ นารุที่นั่งรอฉันอยู่
ทำไมวันนี้ไม่รอฉัน นารุพูด
ก็มันมีเรื่องนิดหน่อยอย่าโกรธน่ะเดี๋ยวพาไปเลี้ยงไอติม ฉันมักจะใช้มุกนี้ประจำเมื่อนารุโกรธ และมันก็ได้ผลเสมอ ตลอดเย็นวันนี้ฉันกับนารุนั่งกินไอติมกันอย่างอร่อยโดยที่นารุเป็นคนจ่าย (ไหนบอกเลี้ยงจ๊ะแม่นางเอก ) เมื่อกินไอติมฟรีเสร็จฉันก็เดินไปแอบมองรุ่นพี่เดวาตามเคย แต่วันนี้พิเศษกว่าวันไหนๆเพราะรุ่นพี่เดวามาขอเบอร์ฉันด้วยแหละ ทำเอาฉันเขินแทบจะเป็นลม พอขอเบอร์เสร็จพี่เดวาก็มาพูดข้างๆหูฉันว่า พอดีเพื่อนพี่มันฝากมาขออ่ะครับ (หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลย ) ที่แท้พี่เดวาก็ขอไปให้เพื่อน อยากบอกว่าชอบพี่ไม่ได้ชอบเพื่อนพี่ยังไม่ทันได้พูด รุ่นพี่คนนึงก็เข้ามาขัดจังหวะด้วยการเรียกพี่เดวาว่าที่รักจะกลับกันยัง อยากจะบ้าตายพี่เดวามีแฟนแล้ว ทำไมไม่บอกกันปล่อยให้เค้าแอบชอบตั้งนาน(ก็ไหนใครบอกรู้ทุกเรื่องของเดวาไง )
 ......หากเทอก็รักเทอก็รู้สึกดีๆเหมือนกัน
แต่เทอก็เขินอายอย่างนั้นที่ต้องพูดไป.....
เสียงโทรศัพท์ฉันเรียกเขาเบอร์ไม่ค่อยคุ้น
5 โหล สวัสดีค่ะลาวี่พูดค่ะ
( สวัสดีครับ พี่ชื่อทาโร่เพื่อนของเดวาครับ )
อ่อๆค่ะ พี่มีธุระอะไรกับลาวี่เหรอค่ะ
( นั้นพี่ขอพูดตรงๆเลยน่ะครับ พี่ชอบน้องลาวี่ครับ )
คืองี้ค่ะ ลาวี่มีแฟนแล้วค่ะ
( ใครอ่ะครับ ถ้าเขาดีจริงพี่จะถอยครับ )
เขาชื่อโรอาค่ะ
( นั้นพรุ่งนี้พี่อยากเจอลาวี่กับผู้ชายคนนั้นที่ xxx)
ค่ะ
()
 เอาแล้วไงลาวี่ถึงคราวซวยดันไปโกหกว่าอีตาคุณชายเป็นแฟนเรา เอาไงดีหละคราวนี้ ฟ้าลงโทษลาวี่ใช่มั้ยที่โกหก อยากจะร้องว่าอ๊าอี๊ย๊าอี๊ย๊า (มันเกี่ยวกันมั้ยเนี่ย )


ติดตามตอนที่ 3 ชื่อตอนว่า ที่รักกำมะลอ

2 ความคิดเห็น:

  1. กร๊าซซ เฉยย -//- มีแฟนแล้วเฉยเบยย 555555

    ตอบลบ
    คำตอบ
    1. นางเอกผู้น่าสงสาร รักชอบใครต้องผิดหวังตลอดๆเบย

      ลบ