วันศุกร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556
ตอนที่ 1 เหตุเกิดเพราะความบังเอิญ
ในเช้าวันใหม่ที่สดใส เสียงกระซิบของสายลมดังก้องกังวานขึ้นที่ข้างหูของฉัน เสียงอันไพเราะเสนาะหู
จากปากผู้ชายคนนึง ปากอมชมพูเป็นเรียวอวบอิ่มน่าสัมผัส จมูกเป็นสัน แก้มที่แสนจะเนียนนุ่ม ดวงตาส่องประกายโดดเด่น รวมเป็นใบหน้าที่หล่อเอาการ เส้นสีผมน้ำตาลอ่อน ปกปิดใบหน้าข้างบน เผยให้เห็นความีเสน่ห์ที่แสนดึงดูดใจ ผู้ชายที่ฉันกล่าวบรรยายสรรพคุณมาทั้งหมดคือเพื่อนสนิทของฉันเอง เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เพราะบ้านของเราอยู่ติดกัน ลืมแนะนำตัวฉันชื่อ ลาวี่ ส่วนเพื่อนข้างบ้านที่สนิทที่สุดในสามโลกของฉันชื่อ นารุ วันนี้คือวันที่ฉันและนารุจะต้องไปผจญโลกใบใหม่กับวันเปิดภาดเรียนวันแรกสำหรับเราทั้ง 2 คน วันนี้สองข้างทางของถนนเต็มไปด้วยผู้ปกครองของนักเรียนโรงเรียนนาชิโตวา
ซึ่งกำลังยุ่งวุ่นวายกำการรับส่งลูกกันอยู่ แต่สำหรับฉันและนารุไม่มีผู้ปกครองมาคอยรับส่งเพราะพ่อแม่ฉันเอาแต่ทำงานหาเงิน ส่วนพ่อแม่ของนารุก็แยกทางกันเหลือเพียงบ้านและสมบัติให้นารุไว้ใช้ จะพูดไปก็สงสารนารุมาก เพราะเมื่อก่อนเขาเป็นคนสนุกสนานร่าเริง แต่เมื่อพ่อแม่เขาแยกทางกัน
นารุก็เปลี่ยนไปจากเด็กชายโลกสวยก็กลายเป็นเจ้าชายเย็นชา นอกจากฉันแล้วนารุก็ไม่มีเพื่อนที่ไหนอีกเลย เพราะท่าทางที่ดูเย็นชาของเขาเลยทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเป็นเพื่อนกับเขา ระหว่างทางที่ฉันกับนารุเดินมาโรงเรียนนั้น ฉันก็ดันงี่เง่าไปเดินชนกับแผ่นหลังของผู้ชายนิรนามคนหนึ่ง ที่ดูจากท่าทางแล้วคงเป็นพวกคุณหนูคุณชายอะไรทำนองนั้น กับแค่เดินชนแค่นี้ ทำเป็นเรื่องใหญ่โต ต่อว่าฉันอย่างกับหมูหมาเป็ดไก่ ชนิดที่ว่าน้ำไหลไฟดับไป 10 ชาติแล้วยังไม่หาย ( เยอะไปป่าวเนี่ย ) ฉันก็ขอโทษไปแล้วไม่รู้ว่าอีตาคุณชายเนี่ยจะเอาอะไรจากฉันมากมาย ก็คนมันไม่ได้ตั้งใจ จากที่โดนด่าจนหูชาฉันกับนารุก็ต้องเดินไปเข้าแถว แต่แถวของฉันและนารุนั้นอยู่ไกลกันมากเพราะนารุอยู่ห้อง 1 ห้องเด็กเก่งสมองกล ส่วนฉันอยู่ห้อง 18 ห้องห่วยสุดของสายชั้น (สรุปสั้นๆคือโง่)เพราะอีตาคุณชายสับปะรดคนเดียวที่ทำให้เช้าอันสดใสของฉันกลายเป็นซวยที่สุด เพราะหลังจาเเข้าแถวเสร็๗ฉันก็โดนครูฝ่ายปกครองเรียกพบต่อหน้าประชาชีทั่วโรงเรียน (อายแทบเอาดินกลบหน้า )
ห้องปกครอง // *-* ^^^
ฉันยืนหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องปกครอง สายตาจ้องไปที่กอนหน้าห้อง พร้อมกับทำใจกับการโดนปีศาจมืดแห่งห้องปกครองที่รู้จักกันดีในชื่อครูเชอรี่ ครูห้องปกครองที่เจ้าระเบียบ ชนิดที่ว่านักเรียนเจอแกแล้วสาปแช่งตามหลัง สายตาของแกเพียงแค่หางตาก็ทำเอาหัวใจหยุดเต้นชั่วคราว คำพูดที่ออกจากปากแกเหมือนคำสั่งอาญาจากยมฑูต เพียงแค่นี้มันก็ทำให้ฉันอยากตายแล้วเกิดใหม่เป็นคนสวยเหมือนเดิม ( เวลานี้ยังจะหลงตัวเองอีก ) วินาทีก้าวเข้าห้องปกครองฉันแทบจะหยุดหายใจแล้วก็เอ่ยพูดออกมาว่า อีตาคุณชายสับปะรด เรื่องที่ให้ตกใจมากกว่าเดิมคืออีตาคุณชายสับปะรด ที่ฉันเดินชนเมื่อเช้า มานั่งคุยอยู่กับครูเชอรี่ที่เคารพรักยิ่ง
อ้าวธิดาวรรณ มาแล้วเหรอนั่งลงสิ (ชื่อเค้าเองน่ารักหละสิ )
เสียงครูปกครองเอ่ยชวนแกมคำสั่งให้ฉันนั่งลง
ค่ะ ครูเชอรี่
เพื่อไม่ให้เสียเวลาเข้าเรื่องเลยน่ะ ครูเชอรี่ช่างเข้าเรื่องได้รวดเร็วจริง
ค่ะ/ครับ ฉันและอีตาคุณชายสับปะรดเอ่ยพร้อมกัน
วันนี้ที่ครูเรียกธิดาวรรณมาเพราะอยากให้เทอช่วยเป็นไกด์และผู้ช่วยของ เทพขจร ตลอดระยะเวลาที่เขามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากแคนนาดา (อีตาคุณชายมาจากแคนนาดาทำไมด่าฉันเป็นภาษาไทยชัดซะขนาดนั้น )
ผมเป็นลูกครึ่งไทยแคนนาดาครับ อีตาคุณชายเอ่ยเหมือนรู้ทันความคิดฉัน
หลังจากออกจากห้องปกครอง อีตายคุณชายไรนี่อ่ะคอยตามติดฉันยังกะข้าวต้มมัด ขนาดที่ว่าแฝดอินจันเห็นแล้วอาย นี่ถ้าไม่ใช่เพราะครูเชอรี่ที่รักของฉันสั่งไว้ให้ดูแลอีตาคุณชายเนี่ย ฉันไม่ยอมเดินไปไหนมาไหนกับผีดิบแน่ คนอะไรนอกจากจะหล่อและดูดีแล้ว เสน่ห์ยังล้นใจอีก ( ด่าหรือชมค่ะเนี่ย )
หน้าที่ของฉันก็คือ แนะนำโรงเรียนให้อีตานี่รู้จัก และหาเพื่อน คอยช่วยเหลือดูแลชนิดที่ว่าหมาเข้าใกล้โดนเตะ มองๆไปอีตานี่ก็รูปร่างหน้าตาคล้ายกับนารุเหมือนกันน่ะอย่างกับพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะนารุเป็นลูกคนเดียว พูดไม่ทันไรนารุก็เดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับยัยแตงโมลูกแม่ค้าขายเป็ดที่คอยตามติดนารุแล้วคอยบอกใครต่อใครว่าเป็นแฟนนารุ ฉันหละนับถือในความหน้าด้านของยัยแตงโมมาก คืองี้ยัยแตงโมอ่ะหลงรักนารุตั้งแต่ เกรด 2 ตอนนี้ขึ้นเกรด 5 แล้วก็ยังไม่เลิกตามอีก
แต่ว่านารุอ่ะไม่เคยเห็นยัยแตงโมเป็นอย่างอื่นนอกจากตัวน่ารำคาญ นารุคอยบอกฉันเสมอว่าเกลียดผู้หญฺิงอย่างยัยแต่งโมมากที่สุด เพราะวันๆเอาแต่เสริมสวยทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้สวยเท่าไรสู้ฉันก็ไม่ได้
(เขินนารุชมฉันว่าสวย)ยังไม่ทันได้หายฟิลอีตาคุณชายสับปะรดก็เข้ามาขัดจังหวะ ทำตัวยังกะเป็นเจ้าชีวิตฉันยังไงอย่างนั้นแหละ
นี่เทอฉันหิว อีตาคุณชายเอ่ยพร้อมกับหันไปทำทำหน้าบู้ใส่นารุ ประกอบกับที่นารุก็ทำหน้าเบ้ใส่
อุ๊ยกลุ้มเกิดมาสวยทำให้ผู้ชายหล่อๆทั้ง2 คนมาทะเลาะกัน ( สงสัยนางเอกเรื่องนี้จะหลงตัวเองมากๆๆ ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจพาอีตาคุณชายไปกินข้าวพร้อมกับเพื่อนรักของฉํนนารุไปกินข้าวยังร้านประจำที่ฉันชอบกินมาก นั้นก็คือร้านป้าชมอย ที่ฉันชอบมากินร้านนี้เพราะอร่อยและราคาถูกมาก ( ไม่งกน่ะแค่ใช้เงินเป็น ) หลังจากที่ฉันเขมือบส้มตำปลาร้าและลาบแซ่บๆลงกระเพาะแล้วก็พาอีตาคุณชายที่เอาแต่นั่งลอยหน้าลอยอยู่กับราดหน้าจานพิเศษ นอกจากอีตาคุณชายจะไม่บ่นแล้วยังกินอาหารอย่างอร่อยต่างกับนารุของฉันที่เอาแต่จ้องหน้าอีตาคุณชายอย่างสงสัย แต่คงไม่กล้าถามเพราะเวลาที่ฉันกำลังอร่อยอยู่กับอาหารอันโอชาใครก็ตามที่ขัดขว้างจะโดนฉันใช้พลังกลิ่นปากปลาร้าเป็นอันเป็นลมทุกราย ( คนสวยทำไรก็ดูดี )หลังจากที่เรากลับจากการกินอาหารเที่ยงตอนนี้ฉันก็มาเข้าเรียนที่ห้อง 18
เป็นห้องที่แสนจะน่ารักมากเพราะเป็นการรวมพลของคนโครตห่วย ไม่ว่าจะเป็นเรียนห่วยสุด หน้าตาห่วยสุด(อันนี้ไม่ใช่ฉันแน่นอน ) กีฬา ดนตรี สรุปง่ายๆไม่มีอะไรดีเลย ทีแรกก็สงสัยตัวเองว่าทำไมอีตาคุณชายสับปะรดไปอยู่ห้อง 1 แต่หลังจากการทดสอบที่ผลออกมาว่าอีตาคุณชายได้คะแนน 99 จาก 100 คะแนนเป็นคะแนนที่สูงและเก่งมากแต่ยังไงก็ยังน้อยกว่านารุที่ได้คะแนนเต็ม 100 ไม่รู้กินไรเป็นอาหารเก่งแสนเก่งจริงเพื่อนฉัน วันนี้โรงเรียนเลิกเร็ว ฉันก็เลยมีเวลามาแอบมองรุ่นพี่ที่ฉันปลื้มมากชนิดที่ว่า พี่เขาชอบอะไร บ้านอยู่ไหน ครอบครัว ชีวิตวัยเด็ก ไม่มีเรื่องไหนเกี่ยวกับรุ่นพี่ เดวา ที่ลาวี่คนนี้ไม่รู้ วันนี้เป็นวันจันทร์ ตอนเย็นพี่เดวาจะเล่นบาสกับเพื่อน ลืมบอกไปพี่เดวาเป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียนชิติคุง ซึ่งเป็นโรงเรียนคู่แข่งของโรงเรียนนาชิโตวา ฉันก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าพี่เขามากนอกจากได้แอบมองพี่เขาทุกตอนเย็นมาเป็นเวลาเกือบ 1 ปีแล้ว แอบส่งของขวัญให้ ขนมอีกแหละ แม้แต่วันที่พี่เขาไม่สบายฉันก็เอาดอกไม้ไปฝากเพื่อนพี่เขาให้เอาไปให้พี่เดวา จะมีสักวันมั้ยน่ะที่ฉันจะได้เป็นแฟนพี่เขา คิดถึงวันที่ฉันได้มีพี่เดวาอยู่ข้างๆมันก็ทำให้ฉันมีพลังและกำลังใจทุกที ระหว่างทางที่ฉันกำลังเดินกลับบ้านคนเดียวเพราะวันนี้นารุต้องไปคัดเลือกเป็นตัวแทนไปแข่งขันวิทยาศาสตร์ระดับชาติฉันก็เลยต้องกลับบ้านเพียงลำพัง ลาวี่ ลาวี่ เสียงของผู้ชายที่ฉันคุ้นเคย กาซิค เขามาพร้อมกับดอกกุหลาบสีขาว 1 ดอก
ที่ช่อดอกกุหลาบมีโบว์สีแดง ดูแล้วน่ารักหวานๆ ลาวี่ฉันให้เทอเรามาเป็นแฟนกันน่ะ ถ้าเป็นคนอื่นคงดีใจที่ได้รับดอกไม้จากผู้ชายที่ฉันกล้าพูดได้เต็มคำว่าหล่อมาก เขาหน้าตาอาจจะหล่อกว่ารุ่นพี่เดวาที่ฉ้นปลื้มอีกแต่มันเป็นเพราะว่า.....
เมื่อ3ปีที่แล้วกาซิคมาจีบฉันแล้วเราสองคนก็ตกลงเป็นแฟนกัน เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากดูแลฉันดีมาก
ผู้หญฺิงทุกคนคอยอิจฉา เรารักกันมาก จนมาวันนึง ฉันแกล้งไม่สบายเพราะอยากจะเซอร์ไพร์ครบรอบ 6 เดือนที่เราคบกัน ฉันพับดาว 1000 ดวงมาให้เขาพร้อมกับสร้อยรูปอักษรย่อ KL ระหว่างที่ฉันเดินไปตามทางในใจฉันก็มีแต่ความสุขฉันคิดว่าฉันคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว กาซิคฉันรักเทอเหลือเกิน แต่ทันใดนั้นฉันกำลังรู้สึกเหมือนมีใครบางคนเอามีดที่แหลมคมมาแทงลึกลงไปในจิตใจจากข้างหลัง หัวใจที่เต็มไปด้วยความรักตอนนี้มีเพียงความผิดหวัง ชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขเป็นแค่อดีตที่หลอกลวง เมื่อภาพที่ฉันกำลังเห็นอยู่ตรงหน้าคือภาพของกาซิคผู้ชายที่ฉันรักและไว้ใจมากที่สุดกำลังนอกใจฉันจูบนัวเนียอยู่กับผู้หญิงที่ฉันแทบไม่อยากเชื่อสายตาว่าผู้หญิงคนนี้คือมิโกะเพื่อนสนิทของฉัน เพื่อนที่คอยสนับสนุนให้ฉันรักกับกาซิคเพื่อนที่คอยเป็นตัวแทนฉันเอาของไปให้กาซิค เพื่อนที่ฉันเชื่อมาตลอดว่าจะเป็นคนสุดท้ายที่กล้าหักหลังฉัน นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือจะเป็นเพียงความฝันฉันกำลังฝันไปใช่มั้ย ฉันตบหน้าตัวเองแรงๆ ปิดตาแล้วลืมตาขึ้นก็พบกับภาพเดิม ตอนนี้หัวใจของฉันมันแตกสลายแล้ว ฉันทนเห็นภาพนี้ไม่ไหวจึงร้องตะโกนออกไปเหมือนคนไร้สติ หยุดน่ะ ทั้งคู่หันมามองฉันด้วยด้วยสายตาที่ตกใจและคนที่ทำความผิด ฉันก้าวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ากาซิคพร้อมยื่นขวดโหลที่ใส่ดาวและสร้อยให้กาซิค พร้อมกับการเอ่ยด้วยคำพูดที่ว่า ขอบคุณสำหรับ 6 เดือนที่ผ่านมา ขอบคุณสำหรับน้ำตา ขอบคุณสำหรับความผิดหวัง ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเองแล้วใช้มืออีกข้างตบลงไปที่หน้าของกาซิคอย่างเต็มแรง
แล้วเดินไปพูดกับเพื่อนรัก หญิงก็ร้ายชายก็ชั่วเชิญกินหญ้ากันตามสบาย ฉันจะกวดน้ำไปให้
ขอให้เทอทั้ง 2 รักกันจนนรกแตก ขอให้มีความสุขปานขึ้นต้นงิ้ว และสุดท้ายขอให้เทอทั้งสองไปดีและอย่ายุ่งวุ่นวายกับฉันอีก ลาก่อน ลาขาด คนทรยศ สิ้นเสียงฉันเชิดหน้าใส่พร้อมก้าวเดินออกมาพร้อมความเจ็บปวด แต่เมื่อผู้ชายมันไม่รักดีก็อย่าได้แคร์ หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่เคยได้เจอมิโกะอีกเลย
ส่วนกาซิคน่ะเหรอตามง้อฉันด้วยดอกกุหลาบมาตลอดจนถึงวันนี้ก็เหมือนกันแต่ฉันก็ทำแบบเดียวกันมาตลอด 3 ปีที่ผ่านมาคือการหยิบกุหลาบแล้วยิ้มให้กาซิคพร้อมกับเอาดอกกุหลาบโยนทิ้งถังขยะพร้อมเอ่ยคำพูดทักทายกาซิคด้วยคำว่าคนทรยศ อาจจะดูเหมือนว่าฉันใจร้ายแต่ใครไม่เจออย่างฉันไม่รู้หรอก รักแรกของฉันก็มาพร้อมกับคำว่าทรยศ แต่ก็ชั่งมันเหอะตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิด ในหัวใจของฉันมีแต่รุ่นพี่เดวา
ติดตามต่อในตอนที่ 2 ชื่อตอนว่า ความลับของคุญชายสับปะรด
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
กร๊าซซซ มาแล้วว นิยายฉันน ><~
ตอบลบลาวี่ -,.- บางทีนางก็มั่นไปนะ 5555555
ก็คนมันสวยอ่ะ ช่วยไม่ได้ เดี๋ญวจะเขียนให้ผู้ชายทั้งโลกมากรักนางเอกคนเดียวเลย 5555
ลบ